Θυμάμαι όταν η κολλητή είχε αγοράσει ψηφιακή  φωτογραφική μηχανή έκανα τη σκέψη πως ωραία τώρα χρειάζεται ψηφιακή κορνίζα. Εκείνη την εποχή δεν το λες και φθηνό δώρο. Της το πήγα στα γενέθλια της, της είπα πως υπάρχει κάρτα αλλαγής να αγοράσει κάτι άλλο αν θέλει από τα
mulitrama που το είχα αγοράσει. Μετά από λίγο καιρό που πήγα σπίτι της, δεν την είδα πουθενά, έμαθα πως ούτε το άλλαξε το δώρο, ούτε όμως  της άρεσε γιατί όπως μου είπε : Δεν ταίριαζε με το στυλ του σπιτιού (κολλητοί είμαστε τα λέμε χύμα λέμε)
Δεν είχα σκεφθεί ποτέ πως μια ηλεκτρονική κορνίζα δεν ταιριάζει σε παλιό σαλόνι.

Αυτές τις γιορτές όμως τις πέρασα κάνοντας δώρα μικρότερης αξίας, που μπορεί να μένουν για πάντα, αλλά νομίζω σε όλους αρέσουν. Ειδικά στις γυναίκες. (Λένε πως το άρωμα μετρά περισσότερο στις γυναίκες παρά στους άνδρες. Ποτέ δεν το κατάλαβα, είναι το τρίτο κατά σειρά πράγμα που κοιτώ σε μια γυναίκα. Το δεύτερο είναι το τσιγάρο, που και πάλι σχετίζεται με το άρωμα…).
Τα δώρα μου τον τελευταίο μήνα τα λες πρωτότυπα (αν και εγώ κάνω το ίδιο δώρο παντού), είναι ένα σετ με σαπούνια από τα χειροποίητα σαπούνια της Μαρίας Σαράφη. Τα χρησιμοποίησα πρώτα εγώ. Μυρίζουν ΥΠΕΡΟΧΑ, είναι από ελαιόλαδο σε διάφορα αρώματα. Και πραγματικά νομίζω και οι παραλήπτριες ενθουσιάστηκαν. Γω έχω αγοράσει ήδη αρκετά και το ντους είναι μια απόλαυση που έφτασε σε ανώτερο επίπεδο! (Level 2 για τους RPGάδες).

Άρα τα συστήνω ανεπιφύλακτα, μια δοκιμή θα σας πείσει νομίζω και εσάς.

Πρώτα από όλα στο open coffee, το Δεκέμβριο είχα μια κουβέντα με διάφορους φίλους του greek web 2.0 που οι περισσότεροι έλεγαν πως δεν χρειάζεσαι χρήματα για να ξεκινήσεις και να κάνεις μια ιδέα πετυχημένη επιχείρηση.  Τι να πω πως δεν βλέπω πως μπορεί ένας άνθρωπος ο οποίος έχει οικογένεια και υποχρεώσεις να ασχοληθεί full time με ένα project και να μείνει χωρίς έσοδα για 5-10 μήνες για να πετύχει η ιδέα του. Όσο καλή και να είναι αυτή. Κάπως πρέπει να θρέψει τον γιο του. Όπως επίσης δεν βλέπω πως κάποιο project που χρειάζεται κρίσιμη μάζα που για να αποκτηθεί χρειάζεται να χώσεις κάτι χιλιάδες € σε διαφήμιση και μετά μπορεί πράγματι να σου τα αποδώσει και να έχει εκρηκτική αύξηση σε κέρδη αλλά έχει αυτή τη κρίσιμη μάζα που δεν έχεις ούτε τα λεφτά να τα επενδύσεις ούτε όμως και κανείς άλλος βλέπει πως μπορεί να πετύχει (αν το έβλεπε ίσως το υλοποιούσε ο ίδιος). Άρα ενώ βλέπουμε συχνά πετυχημένες επιχειρήσεις θα πρέπει να μας πει κάποιος τι ρίσκαρε. Γιατί ωραία είναι να παίρνεις δάνειο 200000€ όπως δήλωσε το buldoza.gr και πραγματικά να βλέπεις πως τα λεφτά θα σου επιστραφούν σύντομα αλλά πόσες πιθανότητες έχεις να το πάρεις αν δεν είσαι ο γιος αυτού που έχει το ΠΛΑΙΣΙΟ;

Και μαζί με αυτό προχθές στο colab παρακολούθησα τη μόνη επιτυχημένη από άποψη συμμετοχής ομιλία του jelly all over europe που ήταν σχετική πως να εκτιμάς τον εαυτό σου. Ήρθε μια κοπέλα που ονομάζει τον εαυτό της life coach. Για όσους δεν γνωρίζουν τι είναι αυτό. Είναι ανταγωνιστικό επάγγελμα σε αυτό του ψυχολόγου αλλά τελικά μιλά κυρίως σε σχετικά επιτυχμένα άτομα (πως αλλιώς μπορείς να τους πληρώνεις)  που δεν έχουν ευτυχία και τους λένε με τι πρέπει να ασχοληθούν.

Το νόημα της ομιλίας είναι ασχολήσου με αυτό που γουστάρεις και ασχολήσου με αυτά που κάνεις καλά. Και εδώ έρχεται πάλι η ένστανση μου. Πρώτον ένας άνθρωπος μπορεί να είναι σε κάτι καλός αλλά δεν είναι μόνος του. Μπορεί να γουστάρει να γίνει ζωγράφος, να είναι αυτό που κάνει καλύτερα από όλα αλλά να μην τον πληρώσει ποτέ. Επίσης όμως έχει μια δουλειά που του θρέφει την οικογένεια του. Δεν μπορεί να αποφασίσει να τα παρατήσει όλα και να κάνει “αυτό που κάνει καλά…”. Όπως και το παράδειγμα που ανέφερα εκείνη την ώρα πως ένας νέος που κληρονομεί ένα χρέος μικρό σχετικά των 100.000€ πως μπορεί να πει ξέρετε δε με νοιάζει γω αντί να πάω να γίνω υπάλληλος σε μια τράπεζα θα αρχίσω να επενδύω σε μετοχές γιατί είμαι καλός στις επενδύσεις… Αυτά είναι για αυτούς που έχουν πλάτες… Και εκεί είναι που είμαι αντίθετος με τους life coachers. Δεν έχουν όλοι επιλογές…

Και είναι ωραίο να δείχνεις τον Gates σαν επιτυχημένο drop-out αλλά αν είχε γεννηθεί στο Σουδάν μέσα σε μια κατάσταση εμπόλεμη δύσκολα πια να ξέραμε πως είναι ο Gates…

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας δεν ξέρω αν βρήκα ένα σημείο που να συμφώνησα με την ομιλία και δεν νομίζω είναι επειδή είμαι πεσιμιστής αλλά απλώς ρεαλιστής. Αυτό που κέρδισα ίσως είναι να σκεφτώ κάποια πράγματα που γω τα γνωρίζω ίσως επειδή τα έχω σκεφτεί ήδη από προπονήσεις σκάκι και βλέπω τελικά πόσο με έχει βοηθήσει κάποια πράγματα να τα θεωρώ αυτονόητα. Ίσως αναφερθώ σε επόμενο post για το θέμα…

• Το 1ο πράγμα που πρέπει να μάθει κάποιος ακόμα και αν δεν πληκτρολογεί με τυφλό σύστημα είναι να ακουμπά σωστά τα χέρια του πάνω στο πληκτρολόγιο. Αυτό είναι δύσκολο όταν κοιτάς το πληκτρολόγιο γιατί στην πραγματικότητα τα χέρια σου κρύβουν τα περισσότερα πλήκτρα. Αλλά στην πραγματικότητα είναι πολύ σημαντικό για να πληκτρολογείς σωστά. Ο σωστός τρόπος είναι τα δάκτυλα να ακουμπούν στα πλήκτρα a,s,d,f και j,k,l,;.  και οι αντίχειρες στο space. Για να γίνει αυτό συνήθεια τα βιβλία για δακτυλογράφους σου δίνουν κάτι ασκήσεις που πρέπει να πληκτρολογήσεις στην αρχή μόνο με το αριστερό το asdf (περιέχει και το space) κάπου στις 1000 φορές μετά το fdsa μετά και μετά αντίστοιχα το δεξί χέρι και μετά και μετα δύο χέρια… Κάτι το οποίο εμένα μου είχε φανεί πολύ βαρετό. Άρα αν καταφέρετε να πληκτρολογείτε με το μικρό σας δάκτυλο το α και τον τόνο τότε είσαστε οκ.
• Το 2ο βήμα έχει σχέση με το κάθε δάκτυλο και το κάθε χέρι. Πρέπει να σκεφτόμαστε πως υπάρχει μια νοητή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στα πλήκτρα TGB και YHN. Είναι το σύνορο των δύο χεριών. Αυτό το λάθος έκανα πριν μάθω τυφλό. Πληκτρολογούσα στην περιοχή του άλλου χεριού με το ένα ή το άλλο χέρι. Και έχανα τη θέση του χεριού μου. Όμως και τα δάκτυλα έχουν περιοχές. Οι δείκτες είναι οι πιο δραστήριοι έχοντας δύο στήλες γραμμάτων RFVBGR & YHNMJU ενώ τα υπόλοιπα δάκτυλα πέρα του μικρού έχουν μόνο το πάνω κάτω από το πλήκτρο που στέκονται. Το μικρό δάκτυλο έχει και την αρμοδιότητα του Shift. Οι επόμενες ασκήσεις που είδα πως είχε το βιβλίο και έκανα μόνο τις πρώτες είναι αυτές που πληκτρολογούσες το asdfgfdsa & ;lkjhjkl; αλλά εκεί βαρέθηκα. Μετά είχε και άλλες που να προσθέτει πλήκτρα από την 1η γραμμή και την 3η αλλά δεν άντεξα και άρχισα να πληκτρολογώ έχοντας πάει σε αυτό που λέω στο τρίτο βήμα
• 3ο βήμα: Εκτύπωσε ένα πληκτρολόγιο μπροστά σου. Αν ξεχάσεις ένα πλήκτρο που βρίσκεται δες στο εκτυπωμένο χαρτί χωρίς να σηκώσεις τα χέρια σου και έτσι θα εκπαιδευτείς να πληκτρολογείς χωρίς να κοιτάς. Μετά από λίγη εξάσκηση θα δεις πως η ταχύτητα σου θα ξεπεράσει την ταχύτητα που πληκτρολογούσες πριν τουλάχιστον 2 φορές πάνω. (όσο γρήγορος και να ήσουν). Φυσικά πρέπει να υπάρχει λίγη υπομονή στην αρχή η ταχύτητα μέχρι να μάθεις μπορεί να είναι και 10 λέξεις το λεπτό! (μη πω και 10 γράμματα το λεπτό!) αλλά σίγουρα αξίζει την ταλαιπωρία! Από τότε που έμαθα τυφλό έχω γράψει εκατοντάδες άρθρα, σχόλια, γραμμές σε chat και ποτέ δεν με ενόχλησε ο χρόνος γραφής…

Ελπίζω να είναι χρήσιμο το άρθρο για όσους έχετε όρεξη να μάθετε να πληκτρολογείτε και να γίνετε πιο παραγωγικοί. Μπορείτε να κατεβάσετε σε μορφή pdf το ελληνικό πληκτρολόγιο για εκτύπωση.

Όταν το παρέλαβα μπορώ να πω πως εκστασιάστηκα. Είναι αρκετά μεγάλο για να διαβάζεις άνετα (αλλάζει και γραμματοσειρά) και αρκετά μικρό να το σηκώνεις με το 1 χέρι. Αυτός ήταν στην πραγματικότητα ο μεγαλύτερος μου φόβος αφού δεν το είχα δει από κοντά και φοβόμουν πως μπορεί να είναι μικρό και έκανα λάθος που δεν αγόρασα το kindle DX. Είναι το πρώτο μου gadget και για αριστερόχειρες! Το συγκεκριμένο εργαλείο βιβλιοφάγων μπορείς να το κρατάς και να αλλάζεις σελίδες με όποιο χέρι επιλέξεις.

Κάποιοι φίλοι “Μα καλά δεν είναι touchscreen;” Ναι δεν είναι και παιδιά ήρεμα με τα touchscreen! Δεν αντέχω τις δακτυλιές στην οθόνη μου θα αγόραζα και touchscreen; Όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν πως δεν αφήνω κανέναν να αγγίζει την οθόνη μου και πολύ φοβάμαι πως αν αγοράσω κάτι που θα είναι touchscreen θα μου φεύγουν πολλά λεφτά στα μαντηλάκια καθαρισμού! Άρα το “αρχαϊκό” σύστημα διαχείρισης όπως αναφέρει και ο Νίκος με τα κουμπιά και το πληκτρολόγιο για μένα ήταν ότι καλύτερο μπορούσα να έχω.

Πειραματίστηκα αυτές τις μέρες αρκετά και νομίζω πως ακόμα μαθαίνω. Τις πρώτες μέρες αγόρασα το Κεφάλαιο (Das Kapital)του Μάρξ με 5€ και τους 3 τόμους. (βιβλίο που δεν έχω αφού το κόστος του και ο όγκος του με αποθάρρυναν να δώσω κάμποσα € για να το αποκτήσω. ) είχα αγοράσει και ένα φθηνό βιβλίο για SEO πριν μου έρθει για 2€ στο kindle for pc και γράφτηκα συνδρομητής στο Foreign Affairs. Όμως μαζί με αυτά κατέβασα πολλά “δείγματα” που σου δίνει δωρεάν το amazon για βιβλία πριν τα αγοράσεις. Έκανα πλάκα σε κάτι φίλους πως γω πάντοτε αρχίζω βιβλία και τα σταματώ στο 1ο κεφάλαιο. Αν το περάσω σχεδόν πάντα το τελειώνω το βιβλίο.Τώρα πια κατεβάζω το πρώτο κεφάλαιο και βλέπω ποια πραγματικά με ενδιαφέρουν. Όπως επίσης κατέβασα τα πρώτα κεφάλαια από κάποια βιβλία που πολύ καιρό γυροφέρνω μέσα στη τσάντα μου αλλά δεν τα έχω διαβάσει καθόλου γιατί δεν με βολεύει το άνοιγε κλείσε τη τσάντα, εκτός του ότι δεν είναι καθόλου βολικό να βάζεις μέσα την ώρα που στριμώχνεσαι στο να μπεις σε ένα λεωρορείο.

Αυτό είναι το πιο βασικό πρόβλημα που μου έλυσε το kindle το διάβασμα σε κάθε μέσο και κάθε στάση. Πια διαβάζω ακόμα και όρθιος στη στάση περιμένοντας στο λεωφορείο. Και απλώς χωράει στη θήκη της τσάντας της φωτογραφικής. Δηλαδή η φύλαξη του είναι κάτι δευτερόλεπτα.

Έτσι πράγματι τελείωσα τα πρώτα κεφάλαια από ένα βιβλίο που μάλλον θα το συνεχίσω στο σπίτι στην κανονική του έκδοση. Είναι πράγματι εντυπωσιακό πως τελικά αυτό το εργαλείο σου δίνει πραγματικά την αίσθηση πως διαβάζεις σε βιβλίο. Ενώ η οθόνη του υπολογιστή για διάβασμα με κουράζει, το kindle είναι λες και διαβάζω σε βιβλίο με ανακυκλωμένο χαρτί.  Με ενοχλεί λίγο που τα βιβλία που έχω σε χαρτί δεν μπορώ να τα πάρω δωρεάν (εκτός αν κάτι δεν ξέρω) και στο kindle αλλά από εδώ και πέρα δε νομίζω πως θα αγοράζω συχνά βιβλία που δεν έχουν αξία με τον καιρό (πχ βιβλία για τεχνολογία).

Ωραία όλα αυτά αλλά βιβλία μόνο από το amazon παίρνεις; PDF δεν διαβάζει;
Διαβάζει αλλά δεν είναι ότι καλύτερο να διαβάζεις σε 6″ ότι προοριζόταν να διαβαστεί σε Α4. Όμως αυτό δε σημαίνει πως δεν σημαίνει πως δεν έβαλα μέσα και pdfs. Κάτι σκακιστικά βιβλία με διαγράμματα τα έβαλα μέσα και τα έχω αν ποτέ δεν έχω όρεξη για διάβασμα να λύνω “συνδυασμούς”. Και εκεί το μέγεθος της γραμματοσειράς δεν με ενοχλεί.  Όμως δεν έμεινα μόνο σε αυτό,σήμερα το πρωί δοκίμασα και το calibre! Το νόμιζα ως τώρα ένα απλόν epub reader και για αυτό καθυστέρησα τόσο να το χρησιμοποιήσω. Το amazon kindle το κατηγορούν πως δεν υποστηρίζει αρχεία .epub που οι υπόλοιποι ebooks readers υποστηρίζουν όμως με τέτοια βιβλιοθήκη από το amazon λογικό το βρίσκω ώστε να ωθήσει και λίγο την αγορά ηλεκτρονικού βιβλίου. Όμως αυτό το μειονέκτημα αντιμετωπίζεται εύκολα από το calibre που ακόμα και τα pdf που έχουν περαστεί με OCR τα μετατρέπει σε αρχεία .mobi που είναι διαχειρίσιμα από το  amazon kindle και έτσι τελικά έχω βάλει και κάποια άλλα βιβλία μέσα που τα είχα σε pdf. (Τα σκακιστικά στη μετατροπή έχουν πρόβλημα αφού αλλάζει η γραμματοσειρά των διαγραμμάτων από κάποια σκακιστική σε κάποια default letters και έτσι χαλούν τα διαγράμματα.

Όμως το calibre δεν έχει αυτό μόνο το καλό! Αλλά σου δημιουργεί και συγκεντρωμένα σε μια έκδοση άρθρα από rss που του δίνεις. Σήμερα το πρωί ένα για τα blogs σχετικά με social media που διαβάζω.  Έτσι έχω σα να λέμε καθημερινή έκδοση από τα blogs που του ζητώ! Σαν μια εφημερίδα βγαλμένη από το διαδίκτυο!  Είναι να μη το ερωτευτώ τέτοιο εργαλείο;

Όμως δεν κάνει τα πάντα το kindle. Πρώτο πράγμα που παρατήρησα πως δεν κάνει είναι να ανάβει κάποιο “λαμπάκι” κάπου και να διαβάζεις και το βράδυ. Φανταζόμουν πως μπορεί να είχε ένα λαμπάκι όπως τα παλιά casio όμως το θέμα ήταν πως επειδή πάντοτε έχεις τόσο έντονα την αίσθηση πως είναι χαρτί που λες

“τους μαλάκες δεν έβαζαν μια φωτιζόμενη επιφάνεια από κάτω;”

Σα το θέατρο σκιών ένα πράγμα να διάβαζες . Άρα κοίταξα και βρήκα το εξής Belkin Kindle eBook Light αλλά μετά σκέφτηκα πως αν είναι να δώσω 15€ για αυτό καλύτερα να αγοράσω αυτούς τους φακούς τους energizer που φοράς στο κεφάλι σαν ανθρακωρύχος (πολύ της μόδας στο στρατό ) αν πρόκειται ποτέ να διαβάσω στο σκοτάδι.

Επίσης με το kindle δεν έχεις το άρωμα του βιβλίου ούτε μπορείς να το φυλλομετρήσεις και να πεις πως τελειώνει! Αν και σου έχει μια μπάρα για να βλέπεις σε ποιο ποσοστό βρίσκεσαι του βιβλίου δεν είναι το ίδιο. Η φυλομέτρηση δεν γίνεται εύκολα ούτε “ηλεκτρονικά” αφού χρειάζεται κάτι λιγότερο από δευτερόλεπτο να φορτώσει τη σελίδα άρα αν πηδάς σελίδες χωρίς να δεις τα περιεχόμενα πρέπει να το κάνεις σε λογικούς χρόνους και όχι σε κλάσματα δευτερολέπτου. Από την άλλη δεν χρειάζεσαι σελιδοδείκτη! Θυμάται ακριβώς που είχες σταματήσει σε κάθε βιβλίο ακόμα και αν το διάβαζες σε άλλη συσκευή kindle (ή χρησιμοποιούσες την εφαρμογή για pc ή κινητό κτλ) και αυτό είναι εντυπωσιακό! Διαβάζεις όσο αντέχεις στον υπολογιστή και συνεχίζεις στο kindle!

Κάποιος φίλος μου έκανε σύγκριση με ipad. Παραδεχτείτε το όσοι έχετε ipad δεν το αγοράσατε για ebook reader αλλά κάνει και αυτή τη δουλειά. Αν είχε 105€ και έκανε μόνο τη δουλειά του ebook reader θα παίρνατε kindle για να διαβάζετε όσες ώρες θέλετε (αυτονομία 3 εβδομάδων), για να μην σας ενοχλεί στα μάτια, (δεν έχει δικό του φως άρα δεν ενοχλεί), για να το κρατάτε παραπάνω από 5 λεπτά στο ένα χέρι, για να το διαβάζετε στο λεωφορείο και να μην σας ενοχλεί ο ήλιος που μπαίνει από το παράθυρο και για να μην φοβάστε πως θα σπάσει η οθόνη. Άρα η σύγκριση σαν ebook reader είναι κατά τη γνώμη μου καλύτερο το amazon kindle (για αυτό και το αγόρασα), από την άλλη σαν gadget το οποίο όμως θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω και σαν ebook reader είναι φυσικά καλύτερο το ipad + ότι έχει οθόνη 9.7″

Υ.Γ: Όλα τα links από το συγκεκριμένο άρθρο προς το kindle μου δίνουν μια μικρή προμήθεια αν το παραγγείλετε μετά το κλικ.