Θυμάμαι όταν η κολλητή είχε αγοράσει ψηφιακή  φωτογραφική μηχανή έκανα τη σκέψη πως ωραία τώρα χρειάζεται ψηφιακή κορνίζα. Εκείνη την εποχή δεν το λες και φθηνό δώρο. Της το πήγα στα γενέθλια της, της είπα πως υπάρχει κάρτα αλλαγής να αγοράσει κάτι άλλο αν θέλει από τα
mulitrama που το είχα αγοράσει. Μετά από λίγο καιρό που πήγα σπίτι της, δεν την είδα πουθενά, έμαθα πως ούτε το άλλαξε το δώρο, ούτε όμως  της άρεσε γιατί όπως μου είπε : Δεν ταίριαζε με το στυλ του σπιτιού (κολλητοί είμαστε τα λέμε χύμα λέμε)
Δεν είχα σκεφθεί ποτέ πως μια ηλεκτρονική κορνίζα δεν ταιριάζει σε παλιό σαλόνι.

Αυτές τις γιορτές όμως τις πέρασα κάνοντας δώρα μικρότερης αξίας, που μπορεί να μένουν για πάντα, αλλά νομίζω σε όλους αρέσουν. Ειδικά στις γυναίκες. (Λένε πως το άρωμα μετρά περισσότερο στις γυναίκες παρά στους άνδρες. Ποτέ δεν το κατάλαβα, είναι το τρίτο κατά σειρά πράγμα που κοιτώ σε μια γυναίκα. Το δεύτερο είναι το τσιγάρο, που και πάλι σχετίζεται με το άρωμα…).
Τα δώρα μου τον τελευταίο μήνα τα λες πρωτότυπα (αν και εγώ κάνω το ίδιο δώρο παντού), είναι ένα σετ με σαπούνια από τα χειροποίητα σαπούνια της Μαρίας Σαράφη. Τα χρησιμοποίησα πρώτα εγώ. Μυρίζουν ΥΠΕΡΟΧΑ, είναι από ελαιόλαδο σε διάφορα αρώματα. Και πραγματικά νομίζω και οι παραλήπτριες ενθουσιάστηκαν. Γω έχω αγοράσει ήδη αρκετά και το ντους είναι μια απόλαυση που έφτασε σε ανώτερο επίπεδο! (Level 2 για τους RPGάδες).

Άρα τα συστήνω ανεπιφύλακτα, μια δοκιμή θα σας πείσει νομίζω και εσάς.

Όταν το παρέλαβα μπορώ να πω πως εκστασιάστηκα. Είναι αρκετά μεγάλο για να διαβάζεις άνετα (αλλάζει και γραμματοσειρά) και αρκετά μικρό να το σηκώνεις με το 1 χέρι. Αυτός ήταν στην πραγματικότητα ο μεγαλύτερος μου φόβος αφού δεν το είχα δει από κοντά και φοβόμουν πως μπορεί να είναι μικρό και έκανα λάθος που δεν αγόρασα το kindle DX. Είναι το πρώτο μου gadget και για αριστερόχειρες! Το συγκεκριμένο εργαλείο βιβλιοφάγων μπορείς να το κρατάς και να αλλάζεις σελίδες με όποιο χέρι επιλέξεις.

Κάποιοι φίλοι “Μα καλά δεν είναι touchscreen;” Ναι δεν είναι και παιδιά ήρεμα με τα touchscreen! Δεν αντέχω τις δακτυλιές στην οθόνη μου θα αγόραζα και touchscreen; Όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν πως δεν αφήνω κανέναν να αγγίζει την οθόνη μου και πολύ φοβάμαι πως αν αγοράσω κάτι που θα είναι touchscreen θα μου φεύγουν πολλά λεφτά στα μαντηλάκια καθαρισμού! Άρα το “αρχαϊκό” σύστημα διαχείρισης όπως αναφέρει και ο Νίκος με τα κουμπιά και το πληκτρολόγιο για μένα ήταν ότι καλύτερο μπορούσα να έχω.

Πειραματίστηκα αυτές τις μέρες αρκετά και νομίζω πως ακόμα μαθαίνω. Τις πρώτες μέρες αγόρασα το Κεφάλαιο (Das Kapital)του Μάρξ με 5€ και τους 3 τόμους. (βιβλίο που δεν έχω αφού το κόστος του και ο όγκος του με αποθάρρυναν να δώσω κάμποσα € για να το αποκτήσω. ) είχα αγοράσει και ένα φθηνό βιβλίο για SEO πριν μου έρθει για 2€ στο kindle for pc και γράφτηκα συνδρομητής στο Foreign Affairs. Όμως μαζί με αυτά κατέβασα πολλά “δείγματα” που σου δίνει δωρεάν το amazon για βιβλία πριν τα αγοράσεις. Έκανα πλάκα σε κάτι φίλους πως γω πάντοτε αρχίζω βιβλία και τα σταματώ στο 1ο κεφάλαιο. Αν το περάσω σχεδόν πάντα το τελειώνω το βιβλίο.Τώρα πια κατεβάζω το πρώτο κεφάλαιο και βλέπω ποια πραγματικά με ενδιαφέρουν. Όπως επίσης κατέβασα τα πρώτα κεφάλαια από κάποια βιβλία που πολύ καιρό γυροφέρνω μέσα στη τσάντα μου αλλά δεν τα έχω διαβάσει καθόλου γιατί δεν με βολεύει το άνοιγε κλείσε τη τσάντα, εκτός του ότι δεν είναι καθόλου βολικό να βάζεις μέσα την ώρα που στριμώχνεσαι στο να μπεις σε ένα λεωρορείο.

Αυτό είναι το πιο βασικό πρόβλημα που μου έλυσε το kindle το διάβασμα σε κάθε μέσο και κάθε στάση. Πια διαβάζω ακόμα και όρθιος στη στάση περιμένοντας στο λεωφορείο. Και απλώς χωράει στη θήκη της τσάντας της φωτογραφικής. Δηλαδή η φύλαξη του είναι κάτι δευτερόλεπτα.

Έτσι πράγματι τελείωσα τα πρώτα κεφάλαια από ένα βιβλίο που μάλλον θα το συνεχίσω στο σπίτι στην κανονική του έκδοση. Είναι πράγματι εντυπωσιακό πως τελικά αυτό το εργαλείο σου δίνει πραγματικά την αίσθηση πως διαβάζεις σε βιβλίο. Ενώ η οθόνη του υπολογιστή για διάβασμα με κουράζει, το kindle είναι λες και διαβάζω σε βιβλίο με ανακυκλωμένο χαρτί.  Με ενοχλεί λίγο που τα βιβλία που έχω σε χαρτί δεν μπορώ να τα πάρω δωρεάν (εκτός αν κάτι δεν ξέρω) και στο kindle αλλά από εδώ και πέρα δε νομίζω πως θα αγοράζω συχνά βιβλία που δεν έχουν αξία με τον καιρό (πχ βιβλία για τεχνολογία).

Ωραία όλα αυτά αλλά βιβλία μόνο από το amazon παίρνεις; PDF δεν διαβάζει;
Διαβάζει αλλά δεν είναι ότι καλύτερο να διαβάζεις σε 6″ ότι προοριζόταν να διαβαστεί σε Α4. Όμως αυτό δε σημαίνει πως δεν σημαίνει πως δεν έβαλα μέσα και pdfs. Κάτι σκακιστικά βιβλία με διαγράμματα τα έβαλα μέσα και τα έχω αν ποτέ δεν έχω όρεξη για διάβασμα να λύνω “συνδυασμούς”. Και εκεί το μέγεθος της γραμματοσειράς δεν με ενοχλεί.  Όμως δεν έμεινα μόνο σε αυτό,σήμερα το πρωί δοκίμασα και το calibre! Το νόμιζα ως τώρα ένα απλόν epub reader και για αυτό καθυστέρησα τόσο να το χρησιμοποιήσω. Το amazon kindle το κατηγορούν πως δεν υποστηρίζει αρχεία .epub που οι υπόλοιποι ebooks readers υποστηρίζουν όμως με τέτοια βιβλιοθήκη από το amazon λογικό το βρίσκω ώστε να ωθήσει και λίγο την αγορά ηλεκτρονικού βιβλίου. Όμως αυτό το μειονέκτημα αντιμετωπίζεται εύκολα από το calibre που ακόμα και τα pdf που έχουν περαστεί με OCR τα μετατρέπει σε αρχεία .mobi που είναι διαχειρίσιμα από το  amazon kindle και έτσι τελικά έχω βάλει και κάποια άλλα βιβλία μέσα που τα είχα σε pdf. (Τα σκακιστικά στη μετατροπή έχουν πρόβλημα αφού αλλάζει η γραμματοσειρά των διαγραμμάτων από κάποια σκακιστική σε κάποια default letters και έτσι χαλούν τα διαγράμματα.

Όμως το calibre δεν έχει αυτό μόνο το καλό! Αλλά σου δημιουργεί και συγκεντρωμένα σε μια έκδοση άρθρα από rss που του δίνεις. Σήμερα το πρωί ένα για τα blogs σχετικά με social media που διαβάζω.  Έτσι έχω σα να λέμε καθημερινή έκδοση από τα blogs που του ζητώ! Σαν μια εφημερίδα βγαλμένη από το διαδίκτυο!  Είναι να μη το ερωτευτώ τέτοιο εργαλείο;

Όμως δεν κάνει τα πάντα το kindle. Πρώτο πράγμα που παρατήρησα πως δεν κάνει είναι να ανάβει κάποιο “λαμπάκι” κάπου και να διαβάζεις και το βράδυ. Φανταζόμουν πως μπορεί να είχε ένα λαμπάκι όπως τα παλιά casio όμως το θέμα ήταν πως επειδή πάντοτε έχεις τόσο έντονα την αίσθηση πως είναι χαρτί που λες

“τους μαλάκες δεν έβαζαν μια φωτιζόμενη επιφάνεια από κάτω;”

Σα το θέατρο σκιών ένα πράγμα να διάβαζες . Άρα κοίταξα και βρήκα το εξής Belkin Kindle eBook Light αλλά μετά σκέφτηκα πως αν είναι να δώσω 15€ για αυτό καλύτερα να αγοράσω αυτούς τους φακούς τους energizer που φοράς στο κεφάλι σαν ανθρακωρύχος (πολύ της μόδας στο στρατό ) αν πρόκειται ποτέ να διαβάσω στο σκοτάδι.

Επίσης με το kindle δεν έχεις το άρωμα του βιβλίου ούτε μπορείς να το φυλλομετρήσεις και να πεις πως τελειώνει! Αν και σου έχει μια μπάρα για να βλέπεις σε ποιο ποσοστό βρίσκεσαι του βιβλίου δεν είναι το ίδιο. Η φυλομέτρηση δεν γίνεται εύκολα ούτε “ηλεκτρονικά” αφού χρειάζεται κάτι λιγότερο από δευτερόλεπτο να φορτώσει τη σελίδα άρα αν πηδάς σελίδες χωρίς να δεις τα περιεχόμενα πρέπει να το κάνεις σε λογικούς χρόνους και όχι σε κλάσματα δευτερολέπτου. Από την άλλη δεν χρειάζεσαι σελιδοδείκτη! Θυμάται ακριβώς που είχες σταματήσει σε κάθε βιβλίο ακόμα και αν το διάβαζες σε άλλη συσκευή kindle (ή χρησιμοποιούσες την εφαρμογή για pc ή κινητό κτλ) και αυτό είναι εντυπωσιακό! Διαβάζεις όσο αντέχεις στον υπολογιστή και συνεχίζεις στο kindle!

Κάποιος φίλος μου έκανε σύγκριση με ipad. Παραδεχτείτε το όσοι έχετε ipad δεν το αγοράσατε για ebook reader αλλά κάνει και αυτή τη δουλειά. Αν είχε 105€ και έκανε μόνο τη δουλειά του ebook reader θα παίρνατε kindle για να διαβάζετε όσες ώρες θέλετε (αυτονομία 3 εβδομάδων), για να μην σας ενοχλεί στα μάτια, (δεν έχει δικό του φως άρα δεν ενοχλεί), για να το κρατάτε παραπάνω από 5 λεπτά στο ένα χέρι, για να το διαβάζετε στο λεωφορείο και να μην σας ενοχλεί ο ήλιος που μπαίνει από το παράθυρο και για να μην φοβάστε πως θα σπάσει η οθόνη. Άρα η σύγκριση σαν ebook reader είναι κατά τη γνώμη μου καλύτερο το amazon kindle (για αυτό και το αγόρασα), από την άλλη σαν gadget το οποίο όμως θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω και σαν ebook reader είναι φυσικά καλύτερο το ipad + ότι έχει οθόνη 9.7″

Υ.Γ: Όλα τα links από το συγκεκριμένο άρθρο προς το kindle μου δίνουν μια μικρή προμήθεια αν το παραγγείλετε μετά το κλικ.

Αυτή είναι η διαδρομή που ακολούθησα και απέφυγα πάλι τον τρόπο που συνήθιζα (μέσω Κηφισσού) αφού ακόμα δεν έχω συνηθίσει την στενή μου σέλα. Μια στάση κάμποσων ωρών στο Φάληρο με έκανε να επιστρέψω μες το καταμεσήμερο. (φταίω και γω που δεν τον σκέφθηκα).

Γύρισα ήπια όσο νερό μπορούσα, έκανα ένα παγωμένο ντους και έφυγα για το τουρνουά στη μνήμη του μπλόκου της Κοκκινιάς. Και εκεί ήταν το τελειωτικό χτύπημα. Ήπια 2-3 μπουκαλάκια νερό μέχρι τις 5 αλλά μετά τελείωσαν! Και σε ένα χώρο που είχε +3 βαθμούς από ότι έξω χωρίς aircondition δεν ήθελε και πολλά για να πάθω τη θερμοπληξία… Το βράδυ που το συνειδητοποίησα πως δεν νιώθω καλά σκεφτόμουν αυτό που γράφει η greenpeace. Για νερό πάντοτε από το σπίτι (ώστε να μην αγοράζεις πλαστικά μπουκαλάκια). Που να το φανταστώ ότι θα το θεωρούσα πρακτικό…
Η σημερινή μέρα, ξεκίνησε χάλια. Σηκώθηκα κατά τις 6 ξεκίνησα να κάνω κάτι δουλειές που είχα μέχρι τις 9. Έκανα ένα ντους και τελικά κατάλαβα πως πρέπει να ακυρώσω όλα μου τα ραντεβού. Το πάθημα έγινε μάθημα…
photo By Shenghung Lin

Η πρώτη προσπάθεια να κάνω πάνω από 14 χμ με το ποδήλατο μετά την απόλυση μου (από τη θητεία). Καλά είναι να δούμε αν θα το κρατήσω σε καθημερινή βάση. Βρήκα παραδόξως και ανοικτό στις 8 το πρωί ανοικτό το Κασιμάτη και αγόρασα νέο Led γιατί το παλιό μας είχε παραδώσει ψυχή εδώ και καιρό.

Και έτσι τελείωσε η θητεία μου.  Τώρα πια πολίτης θα περάσω κάποια στιγμή να πληρωθώ από τον Καρέα γιατί 2 μήνες που ήμουν εκεί δεν μπορούσαν να πάρουν την καρτέλα μου από το “φόρτο” εργασίας… και έτσι πρέπει να τρέχω ξανά.

Κάτι που δεν έχω αποβάλλει ακόμα (και μάλλον θετικό είναι) πως μου αρέσουν τα βιβλία. Υπάρχουν περιπτώσεις που έχω ένα βιβλίο στην ηλεκτρονική του μορφή και παρόλα ταύτα προτιμώ να το αγοράσω αντί να προσπαθήσω να το εκτυπώσω. Μια από τις αγαπημένες μου εκδηλώσεις του δήμου Αθηναίων είναι η “εκποίηση Βιβλίου” και το “παζάρι βιβλίου“. Στην εκποίηση βιβλίου κάθε φορά βρίσκω βιβλία τα οποία μου αρέσουν σε πάρα πολύ καλές τιμές. Θυμάμαι παλιότερα αγόραζα κάθε φορά πάνω από 20 βιβλία (και πλήρωνα περίπου 50-60€. Πέρσι το είχα χάσει σαν ημερομηνία και έτσι όταν φέτος με ενημέρωσε η Κάλι κανόνισα να πάμε μαζί.Δυστυχώς όμως πήγα χωρίς πολλά λεφτά πάνω μου νομίζοντας πως αυτά που με ενδιέφεραν τα είχα ήδη. Αλλά τελικά την πάτησα…Αγόρασα μόνο 20€ βιβλία και τελικά ήθελα κάποια παραπάνω. Σίγουρα θα αγόραζα τη σιωπή των κομμουνιστών και μάλλον ένα βιβλίο για τον Μπελογιάννη αλλά τελικά αγόρασα μόνο τα βιβλία της φωτογραφίας παρακάτω.

Και το χειρότερο είναι πως αύριο που είναι η τελευταία μέρα μάλλον δεν θα προλάβω να περάσω. Πάντως αν δεν την επισκεφθήκατε ακόμα να το δοκιμασετε σύντομα. Αναμένω και το παζάρι βιβλίου στις 6 Φεβρουαρίου.