κατέληξα με το ρεφορμιστικό κοντό μαλλάκι αλά Αλέξη Τσίπρα…

Το τι έχω διαβάσει μετά την πτώση του Γιώργου Παπανδρέου δεν λέγεται. Έχω αρχίσει να σκέφτομαι να κόψω κοντά τα μαλλιά μου όχι λόγω της ζέστης αλλά από φόβο να μη με κτυπήσει αμαλλία με τις ηλιθιότητες που έχουν γράψει οι επί παντός “ειδήμονες”. Άτομα που έχουν να δουν ποδήλατο από την εποχή που τα λάστιχα τους τα φούσκωνε ο πατέρας τους και αν ήταν ξεφούσκωτα θεωρούσαν το ποδήλατο “χαλασμένο” μιλούν τώρα και λένε πως είναι τόσο χαζός που πήγε να φτιάξει εν κινήσει την αλυσίδα του.
Εν ολίγοις η αλυσίδα σε πολυταχύτητο ποδήλατο αλλάζει ανάμεσα σε 3 τροχούς(συνήθως) μπροστά και πίσω σε 6-9 τροχούς (από εκεί κιόλας βγαίνει το 18 ,21, 24 ή 27 ταχύτητες) και πολλές φορές “πέφτει” δλδ δεν κάθεται ακριβώς στους τροχούς τους μπροστινούς και έτσι κάνεις πετάλι χωρίς αλυσίδα. Όμως αυτό για κάποιον που έχει κάνει ποδήλατο ξέρει πως λύνεται σχετικά εύκολα. Απλώς κάνοντας πετάλι προσπαθείς να αλλάξεις ταχύτητα. Έτσι ο μηχανισμός ξανασηκώνει την αλυσίδα και κάνοντας πετάλι τοποθετείται στο τροχό χωρίς κανένα πρόβλημα. Πετυχαίνει πάντα; Όχι αλλά οι φορές που αποτυγχάνει και πρέπει να κατέβεις από το ποδήλατο είναι ελάχιστες. Θα έλεγα κιόλας πως τις τελευταίες 1000 φορές που η αλυσίδα “έφυγε” την έφτιαξα μόνο μια με δύο φορές κατεβαίνοντας από το ποδήλατο. Όμως κάποιες πολύ σπάνιες φορές μπορεί αυτή η προσπάθεια να σου “κολλήσει” το πετάλι. Δηλαδή η αλυσίδα να μπλεχτεί και στην κίνηση να κουνήσεις το πετάλι να χάσεις την ισορροπία σου. Μου έχει τύχει και νομίζω σε όλους όσους κάνουν χιλιόμετρα με το ποδήλατο αντί για πηγαίνουν με το αυτοκίνητο το ποδήλατο βόλτα να το κατεβάζουν, να κάνουν 10 λεπτά,
και να το γυρίζουν σπίτι…
Όμως ακόμα και αυτή η περίπτωση είναι δύσκολο να χτυπήσεις. Γιατί αντίθετα με τις μηχανές τα ποδήλατα πάνε αργά και συνήθως προλαβαίνεις να κατεβάσεις τα πόδια σου και να μην κτυπήσεις. Εδώ είναι δύο τα τινά, ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ απλώς να ήταν άτυχος και να πέσει και η άλλη που δεν ξέρω να έχει παπούτσια και πετάλια spd(φώτο) ή κάτι παρόμοιο. Τι είναι αυτά; Πετάλια τα οποία δένουν στο παπούτσι και έτσι εκμεταλλεύεσαι όλη τη κίνηση του ποδιού και όχι μόνο τη
κίνηση προς τα κάτω. Αυτά όμως ελευθερώνουν τα πόδια πιο δύσκολα και αρκετές φορές “κολάνε”. Άρα σε συνδυασμό των υπόλοιπων ατυχιών μπορεί να συμβάλουν σε ένα ισχυρό τραυματισμό. Όμως όλα αυτά δείχνουν εμπειρία και όχι το αντίθετο. Απλώς αν κινείσαι έχεις και ατυχήματα, αν δεν κινείσαι γίνεσαι σαν τους εκλογικούς αντιπάλους του Παπανδρέου και μετά ακόμα και από τον 4ο να σκάσεις δεν πεθαίνεις….

ΥΓ: Η είδηση της πτώσης μου έφερε ανάμεικτα συναισθήματα αφού το ξημέρωμα διαβάζοντας το Bicycle Blog σκεφτόμουν πως και ο Γ.Α.Π μόνο προεκλογικά το 2004 ασχολήθηκε με το ποδήλατο. Όμως τελικά η δυσάρεστη είδηση απέδειξε πως απλώς τα ΜΜΕ δεν ασχολούνται.

Ψάχνοντας λίγο τους pasokhaters στο facebook είδα μια φίλη μέλους που όπως και να το κάνουμε τραβά το μάτι… Διαβάζοντας το όνομα της, γέλασα λίγο. Μου ήρθε η έκφραση του τίτλου ” Μη φας!, έχουμε γλαρόσουπα! ” και έτσι τελικά Φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο

Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου 2007. Έχοντας κοιμηθεί συνολικά 7 ώρες τα προηγούμενα 3 εικοσιτετράωρα σηκώθηκα αργά το μεσημέρι. Το κόμμα έχει πάρει τελικά 8.15, και η αριστερά έχει ανέβει. Όμως αυτό που με έκανε να χαμογελάσω ήταν το μήνυμα μιας φίλης στο msn.
«Ανδρέα σε παρακαλώ, αν θα πάρεις συνέντευξη από το Βενιζέλο πάρε με μαζί σου. Μόνο να τον κοιτάω θέλω δεν θα μιλάω»
Είχε πολλή πλάκα. Εκτός ότι το θεωρούσε πιθανό έδειχνε μια λατρεία στον υποψήφιο αρχηγό του ΠΑΣΟΚ. Δεν απάντησα γιατί είχε σχολάσει όταν το είδα.
Πριν λίγες μέρες ανακάλυψα και άλλη φανατική του στο διαδίκτυο. Που στη συζήτηση μας και στο μπλογκ της είναι ιδιαίτερα κολακευτική.
Άρα τελικά αυτό που καταλαβαίνω πως επιτέλους ” Η θεωρία καταρρέει οι χοντροί είναι ωραίοι! ”
Όπως και να έχει πάντως κίνηση που χάρηκαν και οι 2 φίλες μου ήταν πως τελικά θα κάνει συνάντηση με μπλόγκερ ο Ε.Βενιζέλος.
Η φωτογραφία είναι από το site book.culture.gr