Στις αρχές του χρόνου έμαθα πως τελικά πάω στο όρος Καραμπάχ. Για να δω πως ζουν οι άνθρωποι εκεί καθώς και πως ζουν οι άνθρωποι σε μια χώρα που έχει χωριστεί στα δύο και το ένα μέρος ενώνεται με το υπόλοιπο μόνο αεροπορικά… . Θα γράψω περισσότερα προσεχώς πως προέκυψε το θέμα αλλά αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν που πήγα στην πρεσβεία πριν μια εβδομάδα. Βρίσκεται Σκουφα 10 στον 4ο όροφο. Ανοίγει ένας ψηλός Αζέρος (δεν είχα ξαναδεί τόσο ψηλό Αζέρο…) μου λέει “γεια σας” και τον χαιρέτησα με το δικό τους χαιρετισμό “Σαλάμ”. Θεώρησα πως ξέρει ελληνικά αφού ήταν στην πρεσβεία, και τον ρώτησα για βίζα στα ελληνικά. Προσπάθησε να απαντήσει στα αγγλικά χωρίς επιτυχία… Τον ρώτησα αν μιλάει Ρώσικα και έτσι συνεννοηθήκαμε πως Βίζα παίρνεις από την Βασ. Σοφίας… Τελικά ήξερε τόσα ελληνικά όσα εγώ αζέρικα… Είχε πλάκα… έστειλα στην κοπέλα που θα με συνοδεύει στο οδοιπορικό μου πως μάλλον πρέπει να γίνει διπλωμάτης. Τουλάχιστον ξέρει ελληνικά καλά πέρα από αζέρικα,τούρκικα και ρώσικα!
photo Net slov 2
καλό ταξίδι!!!
Είναι όντως πρόβλημα σε ορισμένες πρεσβείες ή προξενεία να μη μιλούν ελληνικά (είτε στην Ελλάδα οι ξένες πρεσβείες είτε στο εξωτερικό οι ελληνικές). Αναμένομεν νεότερα.
Σίγουρα θα έχει ενδιαφέρον! Θα περιμένουμε ανταπόκριση
Pingback: Το blog μου ένας μέρος να με γνωρίσεις; « e-μερολόγιο