Είχα λάβει πριν κάποιο καιρό μια πρόσκληση για να γράφω για 5 τραγούδια που μου αρέσουν. Ύστερα έλαβα για 5 τραγούδια που με αγγίζουν στο ίδιο παιχνίδι.Τότε σκέφθηκα πως δεν έγραψα το πρώτο μου άκουσμα που ακόμα είναι άγγιγμα ψυχής για μένα. E λοιπόνο αποφάσισα πως τώρα νιώθω την ανάγκη να το προσθέσω το τραγούδι που ήταν το πρώτο μου άκουσμα και ακόμα με αγγίζει. Το “dance me to the end of love”
Με θυμάμαι 4 χρονών μόλις είχαμε μετακομίσει στο δικό μας σπίτι και ο πατέρας μου είχε φέρει ένα pioneer pickup από το εξωτερικό μαζί με το δίσκο του Leonard Cohen. Θυμάμαι από όλους τους δίσκους που είχαμε αυτόν να το βάζω εγώ. Να προσέχω τη βελόνα να μην το γρατζουνίσει. Ήρεμα άφηνα την βελόνα πάνω στο βινύλιο και “Dance me to …” . Θυμάμαι τον πολυέλαιο αναμμένο και τους γονείς μου να χορεύουν στο ρυθμό του κομματιού, και μένα με τον αδερφό μου να πάμε να πιανόμαστε στα πόδια τους. Αυτή η εικόνα είναι που μου έρχεται κάθε φορά που ακούω το κομμάτι και φαντάζομαι να χορεύω με τη γυναίκα μου μετά από ένα συνηθισμένο γεύμα, κουρασμένοι και οι δύο από τη δουλειά στο ρυθμό του πρώτου μου ακούσματος. Και τα παιδιά μου να μπλέκονται στα πόδια μου να χορεύουν μαζί. Ακούστε και εσείς το κομμάτι που δύσκολα θα βγει από την κορυφή των ακουσμάτων μου
Η φωτογραφία είναι από το flickr και τον χρήστη Tiago Pinhal
Εμένα λοιπόν, άκου να δεις σύμπτωση…ένα από τα πρώτα τραγούδια που θυμάμαι να λιώνω στο πικάπ είναι το I’m your man του ιδίου…εγώ λέω αυτό να βάζεις στη γυναίκα σου να χορεύετε είναι πιο ερωτικό…:)
Θυμάμαι τον πολυέλαιο αναμμένο και τους γονείς μου να χορεύουν στο ρυθμό του κομματιού, και μένα με τον αδερφό μου να πάμε να πιανόμαστε στα πόδια τους.
Εικόνα απερίγραπτης τρυφερότητας που τη μετέδωσες τόσο άμεσα κα απλά! Σε ζηλεύω που έχεις τέτοιες μνήμες από τα παιδικά σου χρόνια και με έκανες να κλάψω με αυτό που έγραψες σήμερα. Μάλλον γι’ αυτό βγήκες τόσο υπέροχα τρυφερό πλάσμα με τα παιδιά όπως δείχνεις να είσαι με τους μαθητές σου σε φωτογραφίες στο Φλικρ.
Σου εύχομαι από βάθος ψυχής πραγματικά να χορέψετε “to the end of love” με όποια τυχερή σύντροφο ζωής βρεθεί κοντά σου.
To εν λόγω τραγούδι χωρίς να είναι από τα πρώτα μου ακούσματα, αφού έχουμε τεράστια διαφορά ηλικίας, τυχαίνει να είναι από τα ιδιαίτερα αγαπημένα μου τραγούδια. Και γενικότερα θα έλεγα ότι μου αρέσει συνολικά το έργο του Leonard Cohen.
Ετσι, σαν μία ελάχιστη συμβολή καταθέτω και γραμμένους τους στίχους του τραγουδιού, αν και εσύ σίγουρα θα τους έχεις και θα τους έχεις διαβάσει, αλλά περισσότερο για τους αναγνώστες σου.
Πραγματικά με κατασυγκίνησες σήμερα με αυτό το ποστ. Να σε έχει καλά η Ζωή παλικάρι μου!
Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic ’til I’m gathered safely in
Lift me like an olive branch and be my homeward dove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Oh let me see your beauty when the witnesses are gone
Let me feel you moving like they do in Babylon
Show me slowly what I only know the limits of
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Dance me to the wedding now, dance me on and on
Dance me very tenderly and dance me very long
We’re both of us beneath our love, we’re both of us above
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Dance me to the children who are asking to be born
Dance me through the curtains that our kisses have outworn
Raise a tent of shelter now, though every thread is torn
Dance me to the end of love
Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic till I’m gathered safely in
Touch me with your naked hand or touch me with your glove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Dance me to the children who are asking to be born
αυτός δε ο στίχος πάντα με θρυμμάτιζε σαν κρύσταλλο…
karpidi σήμερα υποκλίνομαι με σεβασμό! ΕΓΡΑΨΕΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΣΕΣ με την λιτή περιγραφή μίας οικογενειακής εικόνας απλής ευτυχίας, αλλά μάλλον ασυνήθιστης, δυστυχώς, κατά κανόνα. Θυμήθηκα και το σχόλιο που είχες αφήσει στη σελίδα μου που έλεγες για τον πατέρα σου που κέρναγε στο μπαρ όταν γεννήθηκε ο αδελφός σου, αν θυμάμαι καλά στις 8 Ιουλίου; Πρέπει να είναι αληθινά ωραίος άνθρωπος ο πατέρας σου μετά και από τη σημερινή περιγραφή που κατέθεσες. Respect for the man…
Νομίζω πως η οικογένεια σου με διδάσκει απλότητα και αμεσότητα. Και λέω η οικογένεια σου, διότι μέσα από αυτό το ποστ νιώθω λες και σας γνώρισα όλους… Σας ευχαριστώ!
Pingback: ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΑΣ » Αν…
Κάτι παραπάνω από καταπληκτικό.
@coolplatanos: 4 july The independence day. Τώρα ελπίζω να το θυμάσαι…
Για αυτό είχα πει πως το νόμισαν για Αμερικάνο που γιορτάζει…
Ναι, έχεις δίκιο, Ημέρα της Ανεξαρτησίας… Ελπίζω κι εγώ να το θυμάμαι, ου γαρ έρχεται μόνον…, συνήθως συνοδεύεται και υπό αιζενχάουερ…, σόρι αλτσχάιμερ ήθελα να πω…